Do zajęcia wyspy wyznaczono 6 Armię generała-porucznika Waltera Kruegera. Krueger z kolei przekazał zadanie generałowi-majorowi Roscoe B. Woodruffowi, dowódcy 24 Dywizji Piechoty, której w natarciu miały towarzyszyć 19 Pułk Piechoty i wydzielony oddział powietrznodesantowy 503 Pułku Piechoty podpułkownika George’a M. Jonesa jako zespół uderzeniowy. Zespół desantowy otrzymał nazwę kodową Visayan Task Force.

Największym zagrożeniem dla biorących udział w operacji jednostek desantowych i okrętów wsparcia byli japońscy kamikaze startujący z lotnisk na wyspach. Japończycy zapoczątkowali te ataki na większą skalę podczas ostatniego etapu walk o Leyte i kontynuowali je w grudniu. Na początku tego miesiąca samoloty USAAF i US Navy przeprowadziły serię ataków na znane lotniska japońskie z zamiarem zniszczenia maszyn potencjalnych kamikaze, zanim te wzniosą się w powietrze. Piloci informowali w swych raportach o zniszczeniu na ziemi ponad 700 samolotów.

13 grudnia, a więc dwa dni przed planowanym desantem, kamikaze zaatakowali zespół floty niosący na pokładach oddziały szturmowe. Krążownik lekki USS „Nashville” został trafiony;