w rezultacie zginęło ponad 130 ludzi, a 190 zostało rannych (wśród nich generał-brygadier William C. Dunkel, dowódca zespołu desantowego). Inny kamikaze zaatakował i uszkodził poważnie dwa LST, a lżej kilka innych okrętów.
Walki Inwazja na Mindoro rozpoczęła się, zgodnie z planem, 15 grudnia o godz. 7:30 i do godzin popołudniowych przyczółek sięgał 11 km w głąb lądu. Leżąca nieco na południe od Luzonu i mająca około 11 000 km² powierzchni wyspa jest górzysta, z kilkoma tylko równinnymi obszarami w pasie przybrzeżnym. Klimat jest deszczowy, bardzo wilgotny, sprzyjający rozwojowi chorób tropikalnych, takich jak malaria. Dobra jednak tym razem pogoda pozwoliła na użycie wszystkich amerykańskich sił lotniczych i morskich: sześciu lotniskowców eskortowych, trzech pancerników, sześciu krążowników i wielu jednostek wsparcia przeciw słabej obronie japońskiej. Z powodu braku odpowiednich lotnisk na Leyte wydzielony oddział powietrznodesantowy 503 Regimentu nie został zrzucony, lecz zszedł na brzeg wraz z resztą sił desantowych. Niszczyciele zapewniły wsparcie ogniowe oddziałom lądującym oraz osłonę przeciwlotniczą jednostkom transportowym u brzegu. Dwa LST uszkodzone przez kamikaze zostały opuszczone przez załogi i zatopione.