W ten sposób wyeliminujemy obcych [niemuzułmanów], którzy kontrolują nasz rynek i oddamy go Turkom.”
Grupy objęte podatkiem Początkowo podatnicy podzieleni byli na dwie grupy, Muzułmanów i niemuzułmanów, nieco później dodano grupy obcokrajowców oraz dönmehttp://www.bevrijdingintercultureel.nl/bi/eng/turkije.html dostęp 2014-02-07..
Dzienniki takie jak Cumhuriyet czy Tasvir-i Efkâr wyraziły swe poparcie dla akcji rządu używając przy tym sformułowań „obca krew”, „Turcy tylko z nazwy” i in. Paradoksalnie jednak ukarani zostali lojalni obywatele tureccy, gdyż pozostali uzyskali protekcję ze strony ambasad i konsulatów krajów, z których pochodzą jeszcze w wyniku zawieszenia broni z roku 1918. Otrzymali oni bowiem możliwość zapłaty podatku w najniższej możliwej kwocie (w progu Turków muzułmańskich).
„Najtragiczniejsza była sytuacja licznych biedaków – rzemieślników, najemników, a nawet żebraków, gałganiarzy i pucybutów – zawodów licencjonowanych, przy czym listy posiadaczy licencji znajdowały się w ręku władz. Ludzie ci, jeśli byli niemuzułmanami, zostali w większości przypadków opodatkowani sumami przekraczającymi możliwości ich zapłacenia.”