Pomimo licznie napływających z terenu raportów, dowództwo nie doceniało wielkości sił atakujących i nie było świadome rzeczywistych rozmiarów ataku.
Dowodzący siłami Armii Świętej Wojny w rejonie Jerozolimy Abd al-Kadir al-Husajni wysłał do ataku na Gusz Ecjon silny batalion piechoty. Było to około 400 dobrze przeszkolonych i uzbrojonych ochotników, których wspierało około 100-200 miejscowych Arabów z osobistą bronią. Plan ataku zakładał zajęcie niewielkiej arabskiej wioski Challet Sakarija, która była położona w samym środku bloku żydowskich osiedli. Ta strategicznie położona wieś została porzucona przez mieszkańców po ataku na Konwój Dziesięciu. Zajęcie tej wioski byłoby wbiciem klina w żydowską obronę, rozbijając blok na cztery oddzielne osiedla. Wioska zablokowałaby także główną drogę, uniemożliwiając przesyłanie żydowskich posiłków pomiędzy atakowanymi kibucami. Z Challet Sakarija wyprowadzono by ataki, zajmując i niszcząc kolejne kibuce. Na okolicznych wzgórzach zgromadzili się liczni Arabowie, w tym wiele kobiet z dziećmi. Oczekiwali oni z torbami i koszami na wynik bitwy, aby wziąć udział w dzieleniu łupów.