Przebieg pierwszej bitwy Rankiem 14 stycznia 1948 roku Arabowie urządzili zasadzkę na rolników przy kibucu En Curim, zabijając jednego z nich. Gdy pozostali rolnicy uciekli, arabska milicja zajęła pobliskie wzgórze, z którego rozpoczęto atak na wieś Challet Sakarija. Była ona broniona przez dwie drużyny Hagany, którymi dowodził Menachem Richman (pseudonim „Riczi”). Powstrzymali oni arabskie natarcie, które załamało się pod bocznym ogniem prowadzonym z pobliskiego kibucu Migdal Eder. Następnie Arabowie otoczyli z trzech stron Migdal Eder, ale gdy podeszli do niego bliżej, zostali odepchnięci silnym ogniem karabinowym. Tymczasem, dowodzący obroną Uzi Narkiss (główną siedzibę miał w Migdal Eder) powiadomił dowództwo w Jerozolimie o ataku. Poprosił ich o zażądanie od brytyjskiej armii interwencji i powstrzymania ataku. W międzyczasie Arabowie ponowili ataki na wieś Challet Sakarija, zajmując część ruin domów. Ich obrońcy poprosili dowództwo o wyrażenie zgody na wycofanie się, argumentując to brakiem amunicji. Nie jest jasne, czy uzyskali oni takie zezwolenie, ale rozpoczęli wycofywanie się. Naprzeciw wyszedł im Arie Amit. Grożąc, że jeśli się wycofają, Palmach będzie do nich strzelać, zmusił ich do powrotu na stanowiska w Challet Sakarija. Arabowie widząc ich powrót, zaatakowali z podwójną siłą.