pan. 1875–1908), opatem klasztoru został Xicang (zastępując mistrza Fori), także ze szkoły heyun z klasztoru Nanshan, który kontynuował rozbudowę klasztoru, budując siedem budynków i przeprowadzał ceremonie szerzenia buddyzmu. W 1921 roku opatem został Zhuangfeng, także ze szkoły heyun, który w 1924 roku zmienił dotychczasowy system wyznaczania opatów z wewnętrznego na otwarty, zwany "zgromadzeniem sanghi z dziesięciu kierunków".
Jednym z najsłynniejszych mnichów klasztoru był Hongyi (弘一; 1880–1942). Jego świeckie nazwisko to Li Shutong (李叔同). Zanim został mnichem w wieku 39 lat, był niezwykle różnorodnym artystą mającym olbrzymie osiągnięcia na polu dramatu, muzyki, poezji, malarstwa i kaligrafii. Po zostaniu mnichem stworzył również dzieła buddyjskie.
W 1921 r. klasztor utracił swoje najlepsze ziemie ryżowe, które zostały skonfiskowane w celu założenia nowego uniwersytetu. Aby zapobiec dalszym konfiskatom i tym samym upadkowi wiodącego klasztoru, opat postanowił założyć szkołę w klasztorze. O prowadzenie jej poproszono Changxinga, który stał się znany po jego pracy w seminariach w Jiangsu i AnhuiHolmes Welch. The Buddhist Revival in China. Str. 110, 111.
Około 1925 r. klasztor ten przestał być dziedzicznym, a stał się publicznym, po tym jak jego opat postawił zwiększyć jego możliwości.