W tej funkcji przeprowadził akcje przeciwepidemiczne w Myślenicach i Limanowej podczas epidemii duru brzusznego).
Następnie Ministerstwo Spraw Zagranicznych przyznało mu dotację (8000 złotych) celem studiów i specjalizacji w zakresie medycyny tropikalnej, po czym odbył od 3 października do 3 grudnia 1938 kurs w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Hamburgu (Institut für Schiffs- und Tropenkrankheiten). Planowane kolejne dokształcenia w Rio de Janeiro i następne w Hamburgu nie zostały zrealizowane z uwagi na międzynarodową sytuację polityczną (osoba Mieczysława Bileka była w perspektywie potencjalnym kierownikiem placówki badawczej zajmującej się medycyną morską i tropikalną, która miała być stworzona przez UJ i PZH). Był wykładowcą w Szkole Pielęgniarek, ponadto do 1943 prowadził praktykę lekarską dla chorych zakaźnie w Szpitalu św. Łazarza.
1 września 1939 po wybuchu II wojny światowej, decyzją dyrektora PZH, został kierownikiem krakowskiej filii PZH, następnie 3 września ewakuował się z miasta, jednak powrócił do Krakowa.