Dzieci i osoby starsze umieszczono w jaskini, która pełniła funkcję improwizowanego schronu. Natomiast wszyscy zdolni do walki zajęli stanowiska obronne. Arabskie natarcie rozpoczęło się od artyleryjskiego przygotowania ataku, podczas którego starano się obezwładnić obronę kibucu. Po ostrzale, arabska piechota przypuściła szturm, została jednak powstrzymana przez ogień obrońców, którzy zajęli stanowiska strzeleckie wzdłuż ogrodzenia osady. Żydzi posiadali zaledwie jeden karabin maszynowy i niewielką ilość amunicji, zdołali jednak odeprzeć napastników. W odpowiedzi Arabowie wznowili ostrzał artyleryjski, niszcząc wszystkie zabudowania kibucu, ograniczając swobodę ruchu obrońców i paraliżując ich system dowodzenia i obserwacji.
W nocy z 4 na 5 kwietnia do kibucu zdołało przedostać się około stu żołnierzy 14 Batalionu Brygady Golani. Byli to dobrze wyszkoleni żołnierze liniowi, którymi dowodził Me’ir Amit. Zajęli oni pozycje obronne wokół kibucu, aby w ten sposób uniknąć ataku z zaskoczenia. Ciemności nocy wykorzystali również Arabowie, którzy podciągnęli stanowiska artylerii na odległość 800 metrów od kibucu. Rankiem wznowili ostrzał artyleryjski, który trwał przez cały dzień.