Waziri uzyskał również zgodę władz na utworzenie dwóch klas żeńskich, chociaż kobietom nie wolno było uczestniczyć w zajęciach muzycznych.
Do stowarzyszenia Waziriego należeli pisarze, poeci i uczeni, m.in. Mohammad Hedżazi, Ali-Akbar Dehchoda i Gholamreza Raszid-Jasemi. Klub stał się forum dla wymiany intelektualnej i kulturalnej, Waziri prowadził wykłady na temat muzyki jako sztuki i jej miejsca w społeczeństwie. Wykłady były otwarte zarówno dla mężczyzn jak i dla kobiet.
W 1928 roku, oprócz prowadzenia własnej placówki, Waziri został dyrektorem Szkoły Muzycznej Madrasa-je muzik, założonej sześćdziesiąt lat wcześniej by kształcić muzyków do orkiestr wojskowych. Waziri zreformował nauczanie w szkole państwowej, przenosząc wiele rozwiązań z własnej placówki. Szkoły zostały następnie połączone w Konserwatorium Muzyczne, które poprowadził Waziri. W 1934 Waziri został zwolniony z powodu konfliktu z dworem. Waziri miał zostać poproszony przez Szacha, by wraz z orkiestrą szkolną przygrywać podczas uroczystej kolacji z udziałem następcy tronu Szwecji. Waziri miał jednak odmówić, ponieważ nie chciał występować w trakcie gdy goście mieli jeść. Prawdziwej przyczyny upatrywać należy w zamianie polityki kulturowej Szacha.