Podejście Legge'a, opatrywanie tekstów wierszy Shi Jingu obszernymi przypisami i przekładami oryginalnych komentarzy (głównie dwunastowiecznego neokonfucjanisty Zhu Xi) było zbliżone do tego, jakie reprezentowali badacze chińscy. Niemniej był pierwszym angielskim tłumaczem chińskiej poezji, który, tworząc dwie różne edycje tego samego dzieła, w ogóle podjął próbę pogodzenia wymogów ścisłości naukowej i prozodii. Mimo niedoskonałości, był to pierwszy znaczący zbiór poezji chińskiej przełożony na język angielski, i jest on wciąż wykorzystywany. Zdaniem C. Hole'a większość późniejszych tłumaczy chińskiej poezji nie mogła się równać z klasyczną erudycją Legge'a.
Oceniając jego tłumaczenie Dialogów Konfucjańskich Zhu Fang określa je jako satysfakcjonujące pod względem oddania rejestru, cech leksykalnych, syntaktyki oryginału, ale niezbyt dobre pod względem fonologii, prawdopodobnie przez zbyt duże różnice między językiem chińskim a angielskim, oraz poświęcające zwartość tekstu na rzecz zrozumiałości tłumaczenia. Legge starannie oddaje też figury retoryczne oryginału, choć czasem za cenę opatrywania ich wielką ilością przypisów.