Z notatek i szkicowników sporządzonych podczas tej podróży wiadomo, że artysta zapoznał się z dziełami wielu ze współczesnych mu i historycznych artystów europejskich. W Londynie spotkał się z Johnem Constablem i J.M.W. Turnerem, oglądając przy tej okazji ich pejzaże (w tym Turnera Dydona wznosi Kartaginę), które odzwierciedlały filozoficzne ideały malowniczości, wzniosłości i piękna. W Londynie Cole oglądał również dzieła Claude’a Lorraina, XVII-wiecznego francuskiego pejzażysty, znanego z idealnych pejzaży (prawdopodobnie widział jego Port morski z zaokrętowaniem św. Urszuli). Podobnie, będąc przejazdem w Paryżu, znalazł inspirację w obrazach historycznych włoskiego malarza Salvatora Rosy, którego prace widział w Luwrze. To w czasie spędzonym w Europie, powziął wstępny pomysł ukazania historii cywilizacji. Tu też zobaczył po raz pierwszy ruiny starożytnych cywilizacji, pozostałości z przeszłości, których nie było w Ameryce. Dzieje imperium odzwierciedlają rosnące zainteresowanie historią starożytną wśród amerykańskich elit.
Inspiracje literackie Bezpośrednią literacką inspiracją do namalowania cyklu stał się dla artysty poemat Wędrówki Childe Harolda George’a Gordona Byrona: