Stabilny dostęp do prądu pozwolił na instalację nowych, 1000-watowych reflektorów, dzięki czemu wzrósł zasięg światła.
W późniejszym okresie wykonano kapitalny remont laterny.
Od momentu uruchomienia w 1964 nowej latarni Alte Weser z Roter Sand świeciła tylko mała lampa, zasilana gazem propan-butan i sterowana automatycznie. thumb|upright|Optyka w głównej laternie (stan na 2005), utrzymywana dla celów edukacyjnych
Ostatnie światło Katalog latarni morskich z roku 1985 opisywał latarnię Roter Sand następująco:
Główne światło świeciło stale w kolorach białym, czerwonym i zielonym, oznaczających sektory. Nominalny zasięg wynosił 9 mil morskich dla światła białego, 7 dla czerwonego i 6 dla zielonego. Wysokość światła wynosiła według mapy 23 metry. Światło wskazujące fragment toru przeznaczony do zmiany kursu (czerwono-biało-czerwone) było widoczne w sektorze od 185° do 293,5°. Sektor do korekty kierunku rozciągał się między 225° a 254,5°.
W zakresie od 312° do 341° było widoczne światło sektorowe wskazujące właściwy tor od morza w kierunku Wezery. Centralny (biały) kierunek mieścił się między 324° a 328°.