Gala mimo porażki Funakiego okazała się strzałem w dziesiątkę to też postanowiono kontynuować projekt – niecały miesiąc później odbyła się kolejna.
Przez następny rok Funaki wraz z Suzukim i Fuke jeździli po kraju, walcząc praktycznie co miesiąc na organizowanych przez siebie galach. Funaki pokonywał w tym czasie m.in. Kazuo Takahashiego, Basa Ruttena, w rewanżu Kena Shamrocka oraz swojego przyjaciela Suzukiego. Pod koniec 1994 roku, między 16 a 17 grudnia odbył się wielki turniej Pancrase: King of Pancrase Tournament który miał wyłonić pierwszego Króla (mistrza) Pancrase. Funaki wygrał pierwszą część turnieju pokonując dwóch rywali lecz dzień później uległ ponownie Shamrockowi (ostatecznie zwycięzcy turnieju) i odpadł z rywalizacji. Przegraną powetował sobie po nowym roku pokonując jego przyrodniego brata Franka. W latach 1995–1997 wygrywał m.in. ponownie z White’em, Yūkim Kondō, Semmym Schilteem, Jasonem DeLucią i Guyem Mezgerem oraz przegrywał w rewanżowych starciach z Frankiem Shamrockiem oraz Ruttenem (o tytuł Króla).