Hawke zdążył już rozbić Francuzów w bitwie w zatoce Quiberon. W następnym roku, „Somerset”, dalej pod komendą Saundersa, popłynął na Morze Śródziemne. Tam we wrześniu 1762 Hughes otrzymał dowództwo liniowca „Blenheim”, na którym wrócił do Anglii w kwietniu 1763. Po kolejnym okresie oczekiwania w rezerwie ponownie służył na „Somerset”, dowodząc nim jako jednostką dozorową w Portsmouth. Wreszcie we wrześniu 1773 został mianowany głównodowodzącym eskadry brytyjskiej w Indiach Wschodnich jako komodor na okręcie „Salisbury”. Do domu wrócił w 1777, a 23 stycznia 1778 został awansowany na kontradmirała eskadry niebieskiej (najniższy stopień admiralski w ówczesnej Royal Navy).
Admirał w Indiach Wschodnich thumb|Bitwa pod Provédien na obrazie Dominica Serresa Ponownie mianowany głównodowodzącym w Indiach Wschodnich w lipcu, wypłynął z Anglii dopiero następnej wiosny; za opóźnienie częściowo odpowiadały zdemobilizowane stocznie, które nie były w stanie wyekwipować jego okrętów, a częściowo fakt, że pełnił obowiązki głównodowodzącego w Portsmouth, podczas gdy właściwy komendant, adm. Thomas Pye, przewodniczył sądowi nad adm. Keppelem. W międzyczasie Hughes został kawalerem Orderu Łaźni.