Sanchowi udało się zdobyć koronę, jednak ceną za to było oddanie faktycznej władzy w ręce możnych rodów Haro i Lara. We wrześniu 1288 roku król Aragonii Alfons III Liberalny uwolnił i doprowadził do koronacji Alfonsa de la Cerda na króla Kastylii-Leónu w Jaca, jednak jego następca Jakub II Sprawiedliwy nie podtrzymał dlań swojego poparcia. Dopiero po uspokojeniu polityki zagranicznej we Włoszech na mocy traktacie z Anagni (1295) udzielił wsparcia Alfonsowi, korzystając z małoletniości kolejnego władcy, Ferdynanda IV. Sojusznicy wykorzystali brak papieskiej dyspensy dla związku Sancha IV z Marią de Molina i na tej podstawie chcieli podzielić tereny królestwa między Alfonsa de la Cerda a Jana, pana Walencji, brata Sancha i Ferdynanda. Siłom aragońskim udało się uzyskać potwierdzenie Alfonsa jako króla w części miast, a także zająć Murcję, jednak śmierć jednego z dowódców i inwazja portugalska na Kastylię powstrzymały dalsze działania. Wkrótce zwolennicy Ferdynanda IV zyskali też militarną przewagę i odzyskali część ziem. Dodatkowo w 1301 roku papież Bonifacy VIII uznał dzieci ze związku Sancho IV z Marią de Molina za prawowite.