z przerwami przebywali tu trapiści z opactwa La Trappe we Francji, którym przewodził Augustin de Lestrange, jeden z czołowych odnowicieli życia zakonnego w Europie Zachodniej po Rewolucji Francuskiej, a Valsainte stała się ośrodkiem reformy reguły kartuzjańskiej. Po ostatecznym upadku Napoleona w 1815 r. trapiści powrócili jednak do Francji.
W 1817 r. ojciec Joseph Passerat, odnowiciel zakonu redemptorystów, otrzymał od władz Fryburga zgodę na osiedlenie się zgromadzenia w pustym klasztorze. Izolowane położenie obiektu i utrudniony dostęp do niego (zwłaszcza w zimie) nie odpowiadały jednak zakonnikom ukierunkowanym na działalność apostolską i opuścili oni Valsainte w 1835 r. Porzucone zabudowania zaczęły niszczeć.
W 1848 r. radykalny i antyklerykalny rząd kantonu Fryburg zniósł klasztor kartuzów w Part-Dieu i zmusił mnichów do opuszczenia kantonu. W 1863 r., gdy władzę we Fryburgu objęli konserwatyści bardziej przychylni Kościołowi Katolickiemu, pozwolono zakonnikom powrócić. Ponieważ ich dawny klasztor przeszedł już w obce ręce, osiedlili się oni w Valsainte. Klasztor został odrestaurowany, a w znacznej części wybudowany na nowo. W 1866 r. ukończono kościół klasztorny. Poza fragmentem sklepienia kościoła, datowanego na XIV w. i fasadą z XVIII w.