Po 1975 roku władze Iraku postanowiły ostatecznie zlikwidować ruch na rzecz autonomii Kurdystanu. Podczas gdy między dwoma największymi ugrupowaniami kurdyjskimi (Patriotyczną Unią Kurdystanu kierowaną przez Dżalala Talabaniego oraz Demokratyczną Partią Kurdystanu Mustafy Barzaniego) trwały spory, władze Iraku zniszczyły, według różnych źródeł od 800J. Zdanowski, Historia.., s. 477. do 1400M. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 269–270. wiosek zamieszkiwanych przez Kurdów, a ich mieszkańców wysiedliły do tymczasowych obozów, częściowo w Kurdystanie, częściowo na południu IrakuH. A. Jamsheer, Współczesna..., s. 117–118.. Podawane są różne liczby wysiedlonych – 100 tys., 250 tys., 600 tys. W 1983 roku ponad 8 tys. mężczyzn należących do klanu Barzani zostało wyprowadzonych z obozów i najprawdopodobniej zamordowanych. Zbrodni tej dokonano w odwecie za pomoc udzieloną irańskiemu wojsku przez rebeliantów Barzaniego przy zdobywaniu granicznego miasta Hadż Omran.