Schwytani w trakcie ataków cywile trafiali najpierw do prowizorycznych punktów zbornych organizowanych przez kolaborujące z reżimem kurdyjskie bojówki, a następnie do regularnych obozów koncentracyjnych zbudowanych przez władze w okolicach Kirkuku, Tikritu lub Dahuk. Dziesiątki tysięcy kurdyjskich mężczyzn i chłopców wywieziono z obozów do miejsc egzekucji w środkowym Iraku i tam rozstrzelano. Miały także miejsce liczne wypadki mordowania kobiet, dzieci i starców. Ofiarą egzekucji padali zwłaszcza mieszkańcy terenów, gdzie partyzantka kurdyjska cieszyła się wcześniej znaczącym poparciem. Na rozkaz irackich władz wiele kurdyjskich kobiet i dziewcząt zostało sprzedanych jako niewolnice seksualne do domów publicznych lub osobom prywatnym w Iraku oraz w różnych krajach Bliskiego Wschodu. Z kolei wielu starców osadzono w obozie koncentracyjnym w Nukrat as-Salman, gdzie na skutek fatalnych warunków zmarło w ciągu kilku miesięcy co najmniej 10% więźniów.