Na prośbę biskupa kijowskiego definitorium generalne zakonu zezwoliło w 1753 roku zakonnikom na prowadzenie parafii.
Działalność charytatywna thumb|240px|Odrestaurowane wejście do klasztoru pod wieżą obserwacyjną, współcześnie do szkoły muzycznej. Działalność charytatywna zakonników skupiała się na pomocy najbiedniejszym oraz organizowaniu zaczątków służby zdrowia. Przy klasztorze założyli pierwszy w regionie szpital. W latach 1770–1772, podczas epidemii, która panowała w okolicach Berdyczowa, wskutek posługi wśród zarażonych zmarło dwunastu karmelitów.
Noclegi w domu dla pielgrzymów były darmowe, podobnie jak podawane tam, skromne posiłki. Spowodowało to, że budynek ten stał się przytułkiem dla najbiedniejszych. Wielu starszych, ubogich mieszkańców okolicy spędzało w nim ostatnie lata, pomagając w miarę sił w pracach na terenie klasztoru. Według dokumentu władz z 1811 roku było w przytułku dla ubogich 12 osób żyjących z opatrzności klasztoru.
Działalność wychowawcza i edukacyjna Karmelici byli najbardziej znani z działalności edukacyjnej. Nie zachowała się jej dokumentacja z okresu sprzed połowy XVIII wieku, kiedy berdyczowską szkołę nazywano Kolegium. Liczne źródła świadczą, że cieszyła się wysokim prestiżem.