Po nim dobra te dziedziczył jego najmłodszy syn Aleksander Hilary (1626–1679), marszałek wielki litewski. Po nim tę część majątku dziedziczyła jedna z jego córek, Izabela Helena (~1669–1721), która wniosła ją do majątku męża Jerzego Stanisława Sapiehy (1668–1732), późniejszego stolnika wielkiego litewskiego. Z majątku tego wykrojono część środkową, czyli właśnie klucz kotczyński z Łobzowem, dla kuzyna rodziny Dymitra Samuela Połubińskiego (zm. w 1687 roku), wojewody nowogródzkiego. Po nim cały klucz kotczyński dziedziczył jego syn Leon Kazimierz (zm. w 1726 roku), poseł na sejm, ciwun twerski. Kilka pokoleń później, w pierwszej połowie XIX wieku właścicielem Kotczyna i Łobzowa był Jan Połubiński, a po nim jego syn, Henryk (żonaty z Pelagią z Połubińskich). Miał on dwie córki (Helenę, zm. w 1929 roku, i Marię, zm. w 1936 roku). Ponieważ obie nie wyszły za mąż i nie miały potomstwa, w 1926 roku wspólnie przekazały Kotczyn i Łobzów swym krewnym Tadeuszowi Giedroyciowi (1888–1941), senatorowi II Rzeczypospolitej, i jego żonie Annie z Szostakowskich (1897–1976), ostatnim właścicielom tych liczących około 600 ha dóbr.