Pod kurtkę oficerowie zakładali białe żupany przewiązane srebrną, przerabianą karmazynem, szarfę oficerską, a towarzysze i pocztowi białe żupaniki z karmazynowymi „polskimi mankietami”. Granatowe spodnie żołnierzy były podszyte od wewnątrz żółtą skórą z karmazynowymi lampasami, które przechodziły w takąż lamówkę na dole nogawek i na górze wokół pasa. Oficerowie nosili buty żółte i wpuszczali nogawki spodni w cholewy, towarzysze zaś nosili buty podobne, ale nogawki wykładali na cholewy. Pocztowi swoje granatowe spodnie wykładali na czarne buty. Ubioru i całości sylwetki żołnierza straży przedniej dopełniały skórzane rękawiczki z krótkimi mankietami oraz podgolone głowy i sumiaste wąsy.
Zupełnie odmiennie wyglądało umundurowanie żołnierzy pułków przedniej straży wojska litewskiego. Było ono wzorowane na umundurowaniu ułanów na służbie saskiej. Nosili oni białe katanki z barwami pułkowymi na kołnierzach, wyłogach i lamówkach, oraz czapki, żupany i spodnie w barwach pułkowych z białymi lampasami. Oficerowie zawiązywali w pasie srebrno-karmazynowe szarfy, a żółte buty z cholewą przykrywali nogawkami. Towarzysze nosili sukienne pasy w barwach pułkowych i buty takie jak oficerowie, a pocztowi skórzane pendenty i czarne buty z cholewą do połowy łydki.