W 1828 sprzedał swoje udziały w Australian.
Od 1835 był jednym z czołowych działaczy Australijskiego Stowarzyszenia Patriotycznego, organizacji zabiegającej o przyznanie kolonii autonomii. Pod wpływem ich działań w 1842 władze brytyjskie zreformowały ustrój Nowej Południowej Walii. Jej Rada Ustawodawcza była odtąd w 2/3 składu wybieralna, przy czym ustanowiono na tyle wysoki cenzus majątkowy, iż czynne prawo wyborcze miał jedynie co trzeci dorosły mężczyzna w kolonii. W 1843 został wybrany do Rady i szybko stał się jednym z jej najważniejszych członków. Walczył m.in. o prawa skwaterów, czyli osób wypasających swoje owce i bydło na ziemiach należących do Korony, wbrew obowiązującemu prawu. W 1846 ich status został uregulowany prawnie przez parlament w Londynie, w sposób bardzo dla nich korzystny.