W roku 1591 ukazało się jego kolejne dzieło pod tytułem Second Fruits, to be gathered of Twelve Trees, of divers but delightsome Tastes to the Tongues of Italian and English men, które zawierało zarys gramatyki, dialogi w języku angielskim i włoskim oraz fragmenty dzieł włoskich klasyków.
Florio miał wielu mecenasów, wśród nich angielskich hrabiów, między innymi Henry'ego Wriothesleya, 3. hrabiego Southampton, oraz Williama Herberta, 3. hrabiego Pembroke. Po wstąpieniu na tron królewski Jakuba I Stuarta, otrzymał posadę nauczyciela języka francuskiego i włoskiego dla księcia Henryka (Henryk Fredryk Stuart), a następnie członkiem dworu królowej Anny Duńskiej, żony Jakuba I.
Florio ożenił się z siostrą poety Samuela Daniela. Był w dobrych relacjach z wieloma ówczesnymi poetami i pisarzami. Zmarł w londyńskim Fulham jesienią 1625 roku, w biedzie spowodowanej tym, iż jego pensja jako członka dworu nie była wypłacana. Jego dom został sprzedany, żeby spłacić jego liczne długi. Jego potomkowie byli członkami wysoko wyedukowanej angielskiej klasy społecznej.