Piotr I Karadziordziewić (cyr. , lat. ; ur. 29 czerwca 1844 w Belgradzie, zm. 16 sierpnia 1921 tamże) – ostatni król Serbii w latach 1903–1918 i pierwszy władca Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców w latach 1918–1921.
Życiorys Urodził się jako piąte dziecko księcia Aleksandra z dynastii Karadziordziewiciów i księżnej Persidy. Edukację rozpoczął w Belgradzie, gdzie skończył szkołę podstawową i gimnazjum, a następnie kontynuował naukę w Szwajcarii, w Instytucie Venel-Olivier w Genewie, po czym wstąpił do Collège Sainte-Barbe w Paryżu i słynnej Akademii Wojskowej Saint-Cyr, którą ukończył w 1864 roku. Walczył po stronie Francuzów w wojnie francusko-pruskiej (1870–1871), w czasie której został schwytany. Uciekł jednak z pruskiej niewoli, przepływając przez lodowatą Loarę. Za zasługi dla Francji został odznaczony Legią Honorową.
Kiedy w 1875 roku wybuchło powstanie w Hercegowinie i Bośniackiej Krajinie przeciwko Turkom, dołączył jako ochotnik pod pseudonimem Petar Mrkonjić. Z tego powodu do dziś miasteczko w południowo-zachodniej części Republiki Serbskiej, ku pamięci króla, nosi nazwę Mrkonjić Grad, a w gabinecie burmistrza wisi jego portret.