Analogia szczegółowa i ogólna Analogię w praktyce badawczej można podzielić na analogię szczegółową i ogólną. Analogia ogólna zajmuje się zjawiskami występującymi w kilku kulturach, natomiast analogia szczegółowa, to zestawienie i porównanie zjawisk zachodzących w jednej tradycji kulturowej. Według Sharera, aby użycie analogii szczegółowej było uzasadnione należy „dowieść właściwości zastosowania w trzech aspektach: ciągłości kulturowej, porównywalności środowisk i podobieństwa form kulturowych”
Potwierdzona ciągłość kulturowa daje możliwość zastosowania w badaniach archeologicznych analogii, bazujących na danych z zakresu funkcjonowania współczesnych społeczności i kultur. W przypadku porównywalności środowiska ważne jest, aby współczesne środowisko naturalne nie różniło się mocno od prehistorycznego, ponieważ różnice te mogą wpływać na rozwój społeczności nawet jeśli istnieje ciągłość kulturowa. Istotne jest to, żeby podobieństwo form kulturowych było zauważalne we współczesnej społeczności, która jest porównywana z prehistorycznym odpowiednikiem. W przypadku braku wyżej wymienionych aspektów można zastosować analogię ogólną. Analogia ogólna porównuję społeczeństwa i środowiska w szerszym kontekście.