Etty, który spędził wiele czasu w Wenecji i innych włoskich miastach, był dobrze zaznajomiony z włoskim ubiorem – kostiumy noszone przez siostry Williams-Wynn przypominają ubrania kobiet z weneckich scen namalowanych przez niego wcześniej, takich jak Okno w Wenecji podczas fiesty z 1831. Jak wskazuje historyk sztuki Leonard Robinson, pomimo tytułu obrazu siostry są na nim ukazane nie jako przygotowujące się do balu, ale już w pełni ubrane. Styl obrazu odzwierciedla styl Thomasa Lawrence’a, który był nauczycielem Etty’ego w latach 1807–1808, a także Joshui Reynoldsa, którego Etty był wielkim wielbicielem i którego dzieła często kopiował w ramach ćwiczeń.
thumb|upright|Kompozycja Przygotowania do balu kostiumowego jest odbiciem układu z Lutniarza, wystawionego na początku 1835.|alt=Mężczyzna z lutnią gra serenadę dla dwóch kobiet, czarnoskóra służąca przynosi jedzenie Siostry są przedstawione w pozie trzy-czwarte. Starsza, Charlotte, stoi i pomaga siedzącej Mary udekorować jej włosy wstążką i różą. Ich ułożenie jest podobne do pozycji centralnych kobiecych postaci z Lutniarza Etty’ego, powstałego w podobnym czasie.