Początek XX wieku Kubańscy anarchiści aktywnie zaangażowali się w walkę niepodległościową, widząc w niej – oprócz możliwości walki z imperializmem – również szansę na stworzenie nowego społeczeństwa. Po objęciu Kuby w wyniku wojny amerykańsko-hiszpańskiej amerykańskim protektoratem, władze kontynuowały politykę wrogą wobec anarchistów. Mimo to, rozwój ruchu trwał prężnie, zwłaszcza wśród pracowników przemysłu tytoniowego, którzy w 1902 roku zorganizowali pierwszy od czasu odzyskania niepodległości strajk generalny, znany jako „strajk praktykantów” i brutalnie spacyfikowany przez władze przy wsparciu amerykańskich żołnierzy, w wyniku czego śmierć poniosło 20 robotników. W następnych latach przez Kubę przetoczyła się fala kolejnych strajków, w których znaczącą rolę odgrywali anarchosyndykaliści.
W tym okresie nastąpił szybki rozwój kubańskiego ruchu anarchistycznego. Wydawane przez niego pisma skupiały wokół siebie najważniejszych intelektualistów hiszpańskich oraz kubańskich. Jednym z takich pismo był anarchistyczny tygodnik Tierra!