Projekt został pozytywnie zaopiniowany i 17 września tego samego roku Biuro i wytwórnia podpisały list intencyjny w sprawie budowy dwóch samolotów prototypowych (BuNo 33958 i 33959). Jeden z nich miał być przeznaczony do prób w locie, a drugi do naziemnych prób statycznych. Nowa maszyna otrzymała oznaczenie XF5U-1.
Projekt Gotowa drewniana makieta samolotu została oceniona 7 czerwca 1943. Po wprowadzeniu kilku niezbędnych poprawek będących konsekwencją wstępnych oględzin, 6 sierpnia tego samego roku, komisja US Navy dokonała ostatecznej inspekcji makiety i jej zatwierdzenia. Zaraz po tym przystąpiono do budowy zamówionych prototypów. W listopadzie 1943 podjęto decyzję o przekonstruowaniu śmigieł samolotu. Dotychczasowe trzyłopatowe śmigła zastąpiono czterołopatowymi o średnicy 4,88 metra. Każde śmigło składało się z dwóch dwułopatowych śmigieł umieszczonych na wspólnym wale w odległości 152 milimetrów od siebie. Drewniane łopaty każdej z pary śmigieł zamocowane były na specjalnych przegubach, umożliwiających im wychylanie się do przodu i do tyłu o 10,5 stopnia od płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu. 18 lutego 1944 projekt nowych śmigieł przedłożono do akceptacji.