Jest to wynikiem: hamowania za pomocą czynnika wiązkowego fuzji lizosomu z fagosomem, blokowania obniżenia pH do kwaśnego w fagosomie oraz poprzez wykorzystanie enzymów jako źródła węgla, dzięki czemu nokardie nie zostaną zniszczone przez kwaśną fosfatazę.
Diagnostyka Hodowla W przypadku podejrzenia zajęcia dróg oddechowych przez bakterie z rodzaju Nocardia kilkukrotnie pobiera się plwocinę. Z racji tego, że drobnoustroje te są zazwyczaj obecne w tkankach oraz materiale pobranym z ropni, łatwo można je wykryć za pomocą mikroskopu, a później izolować z hodowli, jako materiał pobrany z dróg oddechowych, skóry czy centralnego układu nerwowego.
Potrzeba około tygodnia, aby wykryć je z pożywki. W pierwszym etapie bakterie klasyfikuje się na zasadzie obecności lub braku słabo kwasoopornych, rozbudowanych nitkowatych postaci i strzępek powietrznej grzybni. Ocena mikrobiologiczna na poziomie gatunku jest znacznie trudniejsza. Obecnie większości gatunków Nocardia nie można rozróżnić w oparciu o testy fenotypowe, takie jak np. test biochemiczny. Wymagana jest analiza molekularna RNA oraz genów odpowiadających za metabolizm komórkowy (np.