Ghurydzi, jako mecenasi perskiej literatury i sztuki, wywarli również wpływ na kulturę terytoriów pod swoim panowaniem.
Mimo że od 1203 roku Muizz ad-Din sprawował samodzielne rządy, a w 1204 był w stanie poprowadzić swoje armie aż do Chorezmu, w 1206 roku został zamordowany, co doprowadziło do szybkiego rozpadu państwa Ghurydów. W północnych Indiach mameluccy generałowie jak Kutb ad-Din Ajbak (Quṭb ad-Dīn Aibak), założyciel Sułtanatu Delhijskiego, ogłaszali niepodległość. W Ghaznie władzę przejął ghulam Tadż ad-Din Yildiz (Tāǧ ad-Dīn Yïldïz), a posiadłości w Chorasanie jeszcze w 1206 roku zajął potężny chorezmszach, Ala ad-Din Muhammad, który najpierw uczynił sułtana w Firuzkuh swoim wasalem, a następnie w 1215 roku całkowicie zniszczył dynastię Ghurydów.
Za potomków i spadkobierców Ghurydów można uznać dynastię Kartydów, która panowała we wschodnim Chorasanie w latach 1245-1389, jako mongolscy wasale.
Rozwój kultury pod panowaniem Ghurydów Podobnie jak ghaznawidzcy sułtani, również władcy z dynastii Ghurydów byli mecenasami perskiej sztuki i literatury.