Słabszym punktem okrętu było uzbrojenie przeciwlotnicze, składające się początkowo z sześciu półautomatycznych działek 45 mm typu 21-K o niskiej szybkostrzelności, na platformach wokół drugiego komina (trzy z przodu i trzy z tyłu komina). Uzbrojenie to uzupełniało sześć pojedynczych wkm 12,7 mm DSzK (dwa na pokładzie po bokach nadbudówki dziobowej, dwa na skrzydłach nadbudówki dziobowej i dwa na pokładzie nadbudówki rufowej). Podczas wymiany uzbrojenia głównego, zamieniono także działka 45 mm na najnowsze automatyczne działka 37 mm , co poprawiło obronę przeciwlotniczą okrętu. Ponadto, podczas remontu w październiku 1941 roku, na pokładzie rufowym za wieżą artylerii osadzono niską wieżę z dwoma armatami przeciwlotniczymi 76 mm 39-K, pochodzącą z nieukończonego niszczyciela „Ogniewoj” projektu 30. Uzbrojenie przeciwlotnicze kierowane było z pomocą dwóch 1,5-metrowych dalmierzy DM-1,5.