Jordanes wspomina też, że w IV wieku król Ostrogotów Hermanaryk „podbił dzięki swej roztropności i męstwu naród Estów, którzy zamieszkują najdalsze wybrzeża Oceanu Germańskiego” (tj. Bałtyku)Jerzy Kolendo Ziemie u południowo-wschodnich wybrzeży Bałtyku w źródłach antycznych, Pruthenia, tom IV, Olsztyn 2009, str. 201Gerard Labuda Fragmenty z dziejów Słowiańszczyzny zachodniej, 2, Poznań 1960, s. 96-109.
Nazwa Estowie, w formie Haestii, pojawia się również w liście kolejnego króla Ostrogotów, Teodoryka Wielkiego, skierowanym do ludu żyjącego „na pobrzeżach Oceanu” i eksploatującego tam bursztyn (Variae epistolae Kasjodora z roku 537, księga XII)Marek F. Jagodziński Truso. Między Weonodlandem a Witlandem, Elbląg 2010, s. 21.
Dowody archeologiczne wskazują, że w pierwszych wiekach n.e. na wschód od germańskich Gotów (kultura wielbarska), żyjących po obu stronach ujścia Wisły, wybrzeża bałtyckie od rzeki Pasłęki do Zatoki Fińskiej zamieszkiwały luźno ze sobą powiązane plemiona bałtyjskie i bałtycko-fińskie (krąg kultur zachodniobałtyjskich)Według niektórych uczonych, opierających się na badaniu hydronimów, pierwotnie wschodnie wybrzeża Bałtyku zamieszkiwali tylko Finowie, zaś ludy bałtyjskie miały przybyć nad Bałtyk dopiero w pierwszych wiekach n.e. z ziem nad Prypecią i środkowym Dnieprem, nad Sołą i Protwą (zob.