Szerszy opis życia i obyczajów Estów znalazł się w relacji podróżnika Wulfstana, która została włączona przez Alfreda Wielkiego do tego samego przekładu chorografii OrozjuszaMonumenta Poloniae Historica - Pomniki dziejowe Polski. T. 1, Lwów 1864, str. 11-12. Wulfstan około 890 roku dotarł z duńskiej Hedeby do handlowej osady Truso (okolice dzisiejszego Elbląga), która znajdowała się w pobliżu siedzib ludu Estów (Estum), na pograniczu między ziemią Wenedów (Weonodland) a krainą Witland należącą do Estów. W relacji Wulfstana znajduje się opis kraju Estów (Eastlande), jego grodów i plemion, które prowadzą ze sobą wojny oraz ich zwyczajów. Wulfstan opisuje również Estmere (Morze Estyjskie), czyli Zalew Wiślany, poprzez który duńscy żeglarze wpływali do Truso. Opisanych przez Wulfstana Estów utożsamia się jednoznacznie z bałtyjskimi PrusamiMarek F. Jagodziński Truso. Między Weonodlandem a Witlandem, Elbląg 2010, s. 9-28.