Sama świątynia stała się przy tym domem kultu i pomnikiem wielkości Boga. Była również jedynym miejscem, gdzie Żydzi mogli składać Bogu ofiary ze zwierząt.

Budowa i architektura thumb|Poglądowe plany Pierwszej Świątyni thumb|Rycina przedstawiająca mosiężny zbiornik na obszarze świątyni, służący do rytuału oczyszczenia Zgodnie z opisem zawartym w Biblii wewnętrzny sufit w Pierwszej Świątyni, zwanej również Świątynią Salomona, miał około 55 m długości, 28 m szerokości i 16 m wysokości. Najwyższy punkt na budowli mieścił się na wysokości wynoszącej w przybliżeniu 120 amm (około 67 m). Z kolei Tanach parametry obiektu opisuje następująco: „długość w mierze starożytnej sześćdziesiąt łokci, szerokość – dwadzieścia łokci” (2 Księga Kronik, 3,3); „Sień, która była przed główną budowlą świątyni, miała na szerokość dziesięć, a na długość – stosownie do szerokości świątyni – dwadzieścia łokci, wysokość zaś jej – sto dwadzieścia łokci” (2 Księga Kronik, 3,4).