Ale nie znałem niekończących się schodów, do których autor umieścił wyraźny, nawet jeśli powierzchowny, szkic, chociaż wykorzystywałem niektóre z jego innych przykładów.
Escher, zafascynowany figurą Penrose’ów, stworzył w marcu 1960 roku litografię Klimmen en dalen (pol. „W górę i w dół”). W kwietniu 1960 roku napisał do Penrose’ów list, w którym relacjonował:Kilka miesięcy temu mój przyjaciel przysłał mi kserokopię Waszego artykułu... Wasze rysunki 3 i 4, „ciągle wznoszące się schody”, były dla mnie zupełnie nowe i tak bardzo byłem zafascynowany, że ostatnio zainspirowały mnie do stworzenia nowego obrazu, który chciałbym Wam przekazać jako wyraz mojego uznania. Jeśli opublikowaliście inne artykuły o obiektach niemożliwych lub na związane z nimi tematy lub jeśli wiecie o takich artykułach, byłbym bardzo wdzięczny, gdybyście mogli mi przesłać więcej szczegółów.
Escher dalej rozwinął temat niekończących się schodów w swoim druku Waterval (pol. „Wodospad”), który wydał w 1961 roku.
Oscar Reutersvärd Niekończące się schody zostały stworzone niezależnie przez szwedzkiego artystę Oscara Reutersvärda (1915–2002) w 1937 roku. Reutersvärd eksperymentował z różnymi projektami figur niemożliwych w latach 30. XX wieku. Wówczas jego projekty uznawane były raczej za osobliwe i niebrane na poważnie.