Wagony obsługujące połączenia z Krakowa były produkowane w austriackiej fabryce Daimler oraz chrzanowskim Fabloku (wagony Luxtorpeda).

Następnie, w 1936 roku, motorowe pociągi ekspresowe wprowadzono na trasie Warszawa – Kielce.

Od roku 1936 tworzono sieć połączeń ekspresowych zbiegających się we Lwowie. W latach 1936–1939 uruchamiano połączenia w relacjach: Lwów – Tarnopol, Lwów – Borysław (– Czortków – Zaleszczyki), Lwów – Stanisławów – Kołomyja.

W bazie lwowskiej stacjonowały inne niż w Warszawie wagony HCP, wyróżniające się rodzajem zastosowanej przekładni (hydrauliczne Voith zamiast dotychczasowych mechanicznych Mylius).

Od 1937 roku ekspresy motorowe kursowały na trasie Warszawa – Kraków.

W roku 1938 pociągi MtE zaczęły kursować z nienotowaną dotąd na PKP prędkością 100 kilometrów na godzinę.

Po wprowadzeniu w 1939 roku sterowania wielokrotnego w wagonach silnikowych HCP, pociągi kursowały w nowej relacji Warszawa – Kielce / Katowice, a ich rozłączanie odbywało się na stacji Tunel.

Kolejnym węzłem motorowych pociągów ekspresowych stało się Skarżysko-Kamienna.