mimo to okręty ją przekraczały. „Bierkut” został wodowany w 1899 roku, a drugi „Albatros” dopiero w 1901 roku, lecz oba odebrano w maju 1902 roku, jako: „Pronzitielnyj” i „Podwiżnyj”. Trzy pozostałe niszczyciele, zbudowane w 1899 roku, były przeznaczone do wysyłki w częściach na Daleki Wschód do ostatecznego montażu.

We wrześniu 1898 roku marynarka zamówiła w prywatnej stoczni w Petersburgu aż 13 niszczycieli: cztery dla Floty Bałtyckiej („Gagara”, „Woron”, „Filin”, „Sowa”) i dziewięć w częściach do wysłania na Daleki Wschód. Oparte były na planach Zakładów Iżorskich, lecz niszczyciele dla Floty Bałtyckiej otrzymały cztery kotły o zwiększonej wydajności, opalane węglem lub paliwem płynnym, a niszczyciele dla Dalekiego Wschodu – osiem mniejszych kotłów węglowych. Okręty dla Floty Bałtyckiej przechodziły w 1901 roku, a odebrano je w 1902 roku, pod nowymi nazwami: „Prozorliwyj”, „Riezwyj”, „Rietiwyj” i „Rjanyj”.