zrezygnowano przy tym z kratownicy osłaniającej reflektory od przodu. Prostokątny zbiornik paliwa o pojemności 225 l, umieszczony po prawej stronie, zastąpiono wówczas przez prostszy w produkcji cylindryczny (165 l), zaczęto montować też dwa prostokątne lusterka wsteczne zamiast jednego kwadratowego KrAZ-256B1, „Awtolegiendy SSSR. Gruzowiki” Nr 1, 2017, s.6-7. Od 1972 roku montowano dodatkowe dwa kierunkowskazy na górze przednich błotników. W 1973 roku samochód otrzymał Państwowy Znak Jakości ZSRR.
Od lipca 1976 roku produkowano wersję KrAZ-256B1, różniącą się głównie zastosowaniem dwuobwodowego układu hamulcowego (osobno na koła ostatniej osi). Od 1979 roku zastąpiła ona w produkcji bazowy model. Różnicę wizualną stanowiły dwa zbiorniki powietrza pod prawymi drzwiami kabiny. W tym okresie wzmocniono też konstrukcję i poprawiono jakość wykończenia samochodów. Od 1988 roku reflektory przeniesiono z błotników nad przedni zderzak, a światła pozycyjne umieszczono w zderzaku, co związane było z dostosowaniem do nowych norm co do wysokości umieszczenia reflektorów KrAZ-256B1, „Awtolegiendy SSSR. Gruzowiki” Nr 1, 2017, s.11-12. Produkcję zakończono w 1994 roku. W sumie powstało 264 730 wywrotek rodziny KrAZ-256, w tym 144 228 KrAZ-256B1. Największą liczbę wyprodukowano w 1980 roku – 11 564.