W czerwcu 1918 r. został zastępcą dowódcy wojsk Kubańsko-Czarnomorskiej Republiki Radzieckiej. Bezskutecznie starał się o stanowisko dowódcy jej wojsk – Aleksiej Awtonomow stracił je z powodu sporów z lokalnymi cywilnymi przywódcami bolszewików, jednak jego następcą mianowano nie Sorokina, a Karła Kałnina. Od czerwca do lipca 1918 r. dowodził wojskami odcinka rostowskiego, z powodzeniem walcząc z Niemcami. Z powodu osobistego zatargu z Kalninem nie przyszedł mu na pomoc, gdy ten w rejonie Torgowej i Tichorieckiej walczył z siłami Denikina. Zamiast zgodnie z rozkazem wesprzeć Kalnina pod Tichoriecką, Sorokin uderzył na pułk Wiktora Pokrowskiego, tył Armii Ochotniczej, i poniósł porażkę. 14 lipca 1918 r. czerwoni stracili Tichoriecką. Dzień później Kalnin na posiedzeniu komitetu wykonawczego Północnokaukaskiej Republiki Radzieckiej zarekomendował przekazanie dowództwa Sorokinowi.