Antonio szaleje z miłości, nie wie tylko, do której z córek księcia. Akt II Uwolniony dzięki zabiegom Magdaleny Mireno pragnie jej podziękować. Zakochana w nim dziewczyna nie chce mu narzucać swych uczuć. Kiedy ostatecznie decyduje się go wysłuchać, odradza mu karierę wojskową i domaga się, by zgodził się zostać sekretarzem jej ojca. Mireno doszukuje się w jej zachowaniu oznak miłości, szybko jednak poskramia niewczesne nadzieje.
Antonio porzuca dla kaprysu swą misję dyplomatyczną i podaje się za szlachcica z Peneli, który przybył starać się o posadę sekretarza. Książę przyjmuje go, jest więc zmuszony odmówić córce, która prosi go o to samo dla Mirena. Niezrażona odmową Magdalena prosi ojca, by Mireno mógł zostać jej sekretarzem.
Przebrana w męski strój Serafina ćwiczy w ogrodzie wobec Juany sceny ze sztuki Okrucieństwo Portugalek. Odgrywa rolę księcia odtrąconego przez kobietę zakochaną w innym. Ukryty w krzakach Antonio zachwyca się jej urodą, a najęty przezeń malarz rysuje portret księżniczki. Magdalena oznajmia Mirenowi, że został jej sekretarzem, by mogła poćwiczyć pisanie listu do jej narzeczonego. Zmartwiona zmartwieniem ukochanego niechcący potyka się i wpada mu w ramiona. Akt III mały|Don Pedro. Fragment Adoracji św. Wincentego Nuno Gonçalvesa z ok.