Don Juan włada Leónem, Don Enrique Murcją i Sewillą. Są przekonani o swym zwycięstwie, kiesy niespodziewanie królowa przy pomocy Caravajalów i mieszczan opanowuje zamek. Wzięci do niewoli infanci spodziewają się śmierci, królowa jednak zwraca im wolność i ich majątki, żądając od nich wierności. Wymaga na Benavidesie zgodę na ślub siostry z don Alonzem, a swoich wiernych pomocnikówː don Alonza, don Pedra i don Diega obdarza nadaniami i urzędami.
Dzień II Lekarz królewski, Żyd Izmael, zgadza się w zamian za obietnicę don Juana, poprawy warunków życiowych hiszpańskich żydów, otruć Ferdynanda. Kiedy wchodzi do jego komnaty spada, wiszący nad drzwiami portret królowej. Izmael bierze to za zły omen i próbuje wymknąć się z pałacu. Przyłapany przez królową, która podejrzewa zdradę i każe mu wypić niesiony przez niego napój, ujawnia spisek don Juana, wypija truciznę i umiera.
Królowa z trudem pokrywa wydatki państwowe w targanym sporami i wojnami zewnętrznymi kraju. Zastawia naczynia stołowe i swoje włosy. Może polegać tylko na don Pedrze Caravajalu. Kiedy zostaje sama z don Juanem, prosi go, by napisał list do infanta zdrajcy. Niespokojny o losy spisku don Juan odkrywa w sąsiednim pokoju trupa Izmaela i próbuje popełnić samobójstwo.