Królowa jednak powstrzymuje go, żądając jedynie przysięgi na wierność.
Umknąwszy niebezpieczeństwu don Juan po raz kolejny próbuje spiskować przeciw królowej. Oskarża ją o próbę zamordowania syna, żeby wraz z don Pedrem, którego ma poślubić, rządzić Kastylią. Don Nuño i Don Alvaro chętnie dają ucha tym plotkom. Don Diego broni jednak dobrego imienia władczyni. Królowa zaprasza możnych na królewski obiad, podczas którego dekonspiruje nieostrożnych spiskowców. Don Juana nakazuje aresztować, a jego poplecznikom, którzy opływają we wszelkie dobra, gdy król nie ma czego podać na obiad, zajmuje ich majątki jako zastaw ich wierności. Don Diego chwali w postępowaniu królowej kobiecą roztropność.
Dzień III mały|María de Molina przedstawia swego syna Kortezom w Valladolid. Obraz Antonia Gisberta Péreza. 1863 Po siedemnastu latach sprawowania władzy królowa przekazuje ją synowi i usuwa się do Palencii. Przed odejściem udziela mu dobrych rad, król jednak chce być wolny. Oddala Benavidesa, który zbyt był związany z matką, a otacza się pochlebcami. Don Nuño i don Alvaro jątrzą króla przeciw matce. Ich zdanie o katastrofalnych skutkach jej regencji dla Hiszpanii podtrzymuje również don Enrique. Don Enrique próbuje zjednać sobie don Diega, lecz bezskutecznie.