XX wieku na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego oraz w północnej części Puszczy Niepołomickiej. Przyrodnicy z różnych dziedzin opublikowali wiele prac z wynikami tych badań. Ich istotnym efektem był jeden z pierwszych w świecie modeli przepływu energii przez ekosystem grądu, wykonany przez Medwecką-Kornaś z udziałem Adama Łomnickiego i Ewy Bandoły-Ciołczyk (1974). W 1975 r. jako kierownik Zakładu Ekologii Roślin UJ zorganizowała Terenową Stację Ekologiczną w Polance Hallera, w której później prowadziła zespołowe badania w wieloletnim programie „Dolina Wierzbanówki”. Program obejmował studia środowiska abiotycznego i szaty roślinnej, ich współzależności oraz wpływu gospodarki człowieka. W związku z tym programem powstało około 80 publikacji, kilkadziesiąt map, a prace były podstawą około 30 prac magisterskich, kilku rozpraw doktorskich i dwóch habilitacyjnych.