Odbyła liczne wyprawy naukowe, także poza Europę, w tym do Ameryki Północnej (1959), Ameryki Południowej (1967) czy Afryki (1972–1978). Dzięki stypendium Fundacji Rockefellera wyjechała na uniwersytet w Montrealu, skąd zwiedziła także Stany Zjednoczone. Efektem wyjazdów do Ameryki Północnej były studia nad zastępczością geograficzną zespołów lasów liściastych z obszarów Kanady oraz Europy Środkowej (1961). Prowadziła między innymi badania w stacji geobotanicznej SIGMA w Montpellier (1963), a po eksploracji Afryki (Zambia, Tanzania, Nigeria, Kamerun) napisała pionierskie artykuły na temat roli ognia w funkcjonowaniu roślinnych zbiorowisk sawannowych i suchych lasów (1980, 1985, 1993). Wynikiem jej współpracy z uniwersytetem w Skopje była praca fitosocjologiczna dotycząca lasów Macedonii, w której scharakteryzowano ciepłą dąbrowę (1986). Z Afryki i innych wyjazdów przywoziła obfite zbiory roślin, które przekazała do zielnika Instytutu Botaniki UJ.