Don Fernand nie godzi się pohańbić przyjaciela ucieczką.

Dzień III Mulej wstawia się u króla za don Fernandem, który jest już tak słaby, że go sługi wynoszą z lochu, a z rozkazu królewskiego nikt mu nie daje jeść. Król jednak nie chce go słuchać. Wstawia się też za więźniem Feniksana. Król pozostaje niewzruszony. Do Fezu przybywają Tarudant i król portugalski Alfons. Alfons proponuje w zamian za Ceutę okup za dwa inne dowolne miasta. Tarudant uznając taką propozycję za obraźliwą wyzywa króla na pojedynek. Król Fezu odmawia. Alfons wypowiada wojnę. Tarudant przybywa po Feniksanę. Król radzi mu prędki wyjazd wobec zbliżającego się oblężenia. Daje mu też do pomocy cierpiącego nad swym losem Muleja.

Brytasz z towarzyszem wynoszą osłabionego infanta. Don Żuan wyrusza żebrać dla niego o kawałek chleba. Nadchodzą Selim, król, Tarudant i Feniksana. Don Fernand prosi ich o chleb, do końca jednak pozostaje nieugięty. Król jest wstrząśnięty. Feniksana ucieka od jego widoku. Skrawiony don Żuan przynosi z trudem zdobyte pożywienie. Don Fernand nie ma już siły go spożyć. Umiera.