Kampania 1813 i 1815 roku thumb|Tauentzien w 1813 roku na grafice wykonanej przez Hermanna Scherenberga w 1863 roku thumb|Poświęcony Tauentzienowi kamień pamiątkowy w Dennewitz thumb|Grób Tauentziena na Cmentarzu Inwalidów w Berlinie Kiedy wiosną 1813 roku wybuchła wojna z Francją, Tauentzien liczył na objęcie dowództwa nad armią Prus, jednak wojskowi doradcy króla uznali go za nieodpowiedniego do tej funkcji z powodu przejawianej przez niego dezaprobaty dla ich innowacji w armii, a także zamiłowania do wygody i dobrego samopoczucia. Do jego przeciwników w szczególności należeli Gerhard von Scharnhorst i August Neidhardt von Gneisenau. Ostatecznie, 5 marca 1813 roku Tauentziena powołano na stanowisko gubernatora wojskowego obszaru między Wisłą a Odrą (z wyjątkiem Śląska); dostał również zadanie przygotowania blokady Szczecina. 18 lipca tego roku otrzymał dowództwo nad nowo utworzonym IV Korpusem Armijnym.