Trzecią grupą są świadectwa epigraficzne licznie występujące w miastach Afryki w latach 202–203, w tym czasie również w Lambesis. Przeciwko historyczności pobytu Septymiusza m.in. w Lambesis opowiada się Tadeusz Kotula, który wskazuje dodatkowo milczenie ważnych historyków i pisarzy starożytnych tworzących w czasach Sewerów na temat podróży do rodzinnej Afryki, tj. Kasjusza Diona, Herodiana i Tertuliana pochodzącego z Kartaginy. Natomiast wzmiankę Filostrata charakteryzuje jako lakoniczną i zagmatwaną, zasadniczo dotyczącą sporów sofistów o to, który z nich jest sławniejszy, przez to mało wiarygodną oraz będącą antycypacją zapowiadanej propagandowo wizyty, do której być może poczyniono przygotowania, ale w rzeczywistości się nie odbyła. Dodatkowo polski historyk wskazuje na liczne obowiązki państwowe (wspólny konsulat z synem Karakallą w 202, uroczystości związane z budową łuku triumfalnego po zwycięstwach nad Partami, przygotowania do ludi saeculares, czyli igrzysk stulecia w Rzymie przypadających na 204) i przeszkody zdrowotne (gościec nóg). Zwolennikami tezy o afrykańskiej wyprawie Septymiusza Sewere są m.in.