mały|313px|Drugi przekład sonetu 110 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.

Sonet 110 (incipit ALas 'tis true,I haue gone here and there ,) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.

Sonet 110 tak jak 109 odnosi się do czasu dobrowolnego odsunięcia się od ukochanego i może być traktowany jako poetyckie tłumaczenie napisane tak aby uzyskać oczekiwany efekt przebaczenia.

Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, przyznaje, że zbłądził z drogi prawdziwej miłości, ale wraca z odnowioną miłością i liczy, że zostanie ponownie przyjęty przez ukochanego. Natomiast ostatni dwuwiersz sonetu może być odczytywany jako aluzja do ukochanego (młodzieńca), że niczym się nie różnił w swoich zachowaniach od podmiotu lirycznego.

W wersji oryginalnej w sonecie efekt dramatyczny jest osiągnięty nie tylko poprzez warstwę treściową, ale również poprzez odpowiednie użycie czasów, w wierszach 1-8 użyty jest czas przeszły, w wierszu 9 czas teraźniejszy natomiast w wierszach 10-12 – czas przyszły.