Tryb życia mały|lewo|alt=Zdjęcie. Zwierzę wychyla się z nory w ziemi. Widać je przez suche trawy.|Pseudomysz wschodnia u wyjścia swojej nory Pseudomysz wschodnia prowadzi naziemny, nocny tryb życia. Kopie płytkie nory u stóp krzewów i w spękaniach gruntu, w których kryje się w ciągu dnia. Jest to zwierzę społeczne, żyje w małych koloniach, które dramatycznie zwiększają liczebność, jeśli tylko pozwala na to dostępność pożywienia. W 1981 opisano kolonię zajmującą obszar około 40 km². W norze mieszka od jednego do dwudziestu osobników, zależnie od etapu cyklu reprodukcyjnego. Zwierzęta te są zazwyczaj spotykane i chwytane w szczycie liczebności, znacznie mniej wiadomo o ich zachowaniach w innych okresach. Posługują się bogatą gamą wokalizacji, w tym różnorodnymi dźwiękami oznaczającymi niepokój, ale schwytane są przeważnie ciche i łagodne.
Dzięki wyposażeniu zwierząt w nadajniki radiowe stwierdzono, że areał osobniczy pseudomyszy wschodniej ma powierzchnię średnio 1850 m² w środowisku pierwotnym i aż 6860 m² we wtórnym.
Jest w przeważającym stopniu roślinożerna. Preferuje nasiona, jada też zielone części roślin i okazjonalnie owady.