Artiga reendreza ta iste articlo. ta atros usos d'a parola «artiga» se veiga artiga (desambigación). thumb|right|250px|Xartigando en Finlandia, en 1893. Una artica, artiga Mariano Peralta Horte: Ensayo de un diccionario aragonés-castellano, 1853, ISBN 978-1168692238, p.26 u ardica ye una extensión reducida de cultura ganada a'l mont por a via de a destrucción (por tala u en cremando) de a vechetación orichinal.

En o sistema tradicional d'aprofitamiento d'o terreno, se rompeba primer os terrenos mas amanaus de os lugars y puestos habitaus, por motivos lochicos d'accesibilidat y porque soleban estar os de terreno mas cantimplano y mas productivo. As articas, que s'obteneban con procesos de destrucción de a vechetación natural meyant l'acción de «xarticar», «xartigar» u «ixartigar», soleban estar espacios secundarios, luent de lugar, y a sobén poco fertils u petrosos u en a costera de a montanya. Por ixe motivo, as articas soleban estar campos poco apreciaus, que a sobén yeran de titularidat vecinal y se cedeban u s'arrendaban a las familias de menor nivel economico que no se podeban pagar fincas millors.

Se veiga tamién Cuatrón. Cultura a redolín. Faixa. Yermo. Estiva. Fenero. Lanya.

Referencias

Categoría:Sistemas de cultura Categoría:Terminolochía agricola Categoría:Toponimos relacionaus con l'agricultura